De eerste spitsstroken dateren uit het verkeersbeheersingsprogramma dat in 1995 van start is gegaan. In 2003 is de Spoedwet wegverbreding aangenomen en zijn er meer spitsstroken aangelegd, inmiddels zijn er ongeveer 20 in gebruik. De Spoedwet stelt als randvoorwaarde dat de verkeersveiligheid na de aanleg van een spitsstrook minimaal op hetzelfde niveau moet zijn als er voor.

Om aan deze verkeersveiligheidsvoorwaarde te kunnen voldoen, zijn er op spitsstroken compenserende maatregelen getroffen. Voorbeelden zijn het - tijdens de openstelling -  verlagen van de maximumsnelheid, het aanbrengen van vluchthavens bij spitsstroken aan de rechterzijde van de weg, camerabewaking en detectiesystemen voor stilstaande voertuigen.
In opdracht van Rijkswaterstaat heeft ARCADIS onderzocht of de spitsstroken voldoen aan de randvoorwaarde voor verkeersveiligheid uit de Spoedwet.

Er is gekozen voor een brede definitie van het begrip verkeersveiligheid. Er is niet alleen onderzoek gedaan naar de werkelijke aantallen ongevallen en slachtoffers, maar ook naar subjectieve veiligheid en risicovolle aspecten in de verkeerskundige inrichting en de bedieningsprocedures. Deze aspecten zijn eerst in afzonderlijke deelonderzoeken behandeld. De resultaten van de deelonderzoeken zijn in een synthesesessie aan de orde gesteld en met elkaar in verband gebracht.

Het doel van de evaluatie is het verkrijgen van een zo goed mogelijk beeld van de verkeersveiligheid op trajecten met spitsstroken. Ook moet de evaluatie inzicht verschaffen in de belangrijkste verklarende factoren van de eventueel geconstateerde verkeersonveiligheid en de mogelijkheden om deze zoveel mogelijk ongedaan te maken.