Het Bonnefantenmuseum is gevestigd in een voormalige fabriekshal op het oude industrieterrein van Sphinx Céramique langs de Maas. Dit museum is nu gezichtsbepalend voor de nieuwe internationaal bekende Maastrichtse wijk Céramique. Het museum heeft, inclusief de nabijgelegen Wiebengahal, een vloeroppervlak van ongeveer 16.000 m².

Monument
Het museum is ontworpen door Studio di Architettura van professor Aldo Rossi in Milaan.
ARCADIS heeft zich beziggehouden met constructieadvies, de bouwtechnische uitwerking van het voorlopig ontwerp van de architect en de bouwbegeleiding.
Het gebouw verenigt lokale bouwtraditie met museumarchitectuur. Het in het ontwerp gehandhaafde deel van de fabriekshal heeft zelfs de status van monument, het is de eerste gewapende betonconstructie in Nederland. Het gebouw is grotendeels opgebouwd uit dragende geprefabriceerde betonnen gevelwanden, bekleed met metselwerk en een prefab vloerensysteem. Het dak bestaat uit een staalconstructie waarin de lichtregeling en installaties zijn geïntegreerd.

Bijzonder sfeer
Het museum heeft een bijzondere sfeer door het vele daglicht en het gebruik van natuurlijke materialen. Door het binnenvallende daglicht ontstaat een natuurlijke omgeving voor kunst en kijker. Zo vormt de 35 meter lange houten trap in de middenvleugel een lichtstraat die het gebouw doorsnijdt. De eerste verdieping met auditorium, afdelingen archeologie en middeleeuwse sculptuur en schilderkunst heeft zijlicht. De tweede verdieping met expositieruimten voor hedendaagse kunst ontvangt zijlicht en bovenlicht. Op de derde verdieping zijn de technische ruimten ondergebracht.